yalımlı yüreğinde
şavkı
fırtına ağacının
ve
yağmur doludizgin
dumanlar acıdan
iki kat iki büklüm

beynimin ormanında
iz sürüyor
gebe bir tren
bir afet susmuş gözlerinde
fırtınayı çatlatıyor
çarkların senfonisi
çelik pınarlarında
at göğsü patlayan
terli bir tufan denizi gibi akıyor