bir sergiden
tablolar
gibi zaman
canlı
parlak ve yağışlı geçiyor
ve mevsimsiz bir adam
devriyelere yakalanmadan
güllük gözlerinde
külüstür bir arabanın farı
ve beyninde arı kovanı
gülistan
lacivert atlasına gecenin
yıldızları afişliyor
sanki zaman / zaman içinde
güller kovan içinde
güneşli bir köşe arıyor
bitimsiz açacak bu sergide
şafaktan kahkahalarla