bir yardan geçilmez
bir de baharın
yağmur terinden

yağmur
soyulursa terinden
uranyumundan atom
boşlukta çırpınır gök

gözlerimizin
güneşi tutulur
seviyi döllemez olur

yürek
körlenir kalır
havayı yontarak kirpikleri
boşuna yol arar sanki

bulutlar
içine akıtır yağmuru

gözlerimizin
güneşi tutulur